لوپوس چیست؟
یک اختلال خود ایمنی مانند لوپوس هنگامی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت های سالم و نرمال حمله کند. سیستم ایمنی بدن به طور معمول با مواد خارجی مانند باکتری و ویروس مبارزه می کند.
در لوپوس، سیستم ایمنی بدن نمی تواند تفاوت بین بافت های سالم و مواد خارجی را تشخیص دهد و به هر دو به طور نامحدود حمله کند.
هنگامی که سیستم ایمنی بدن به بافت های سالم حمله می کند، باعث ایجاد التهاب و درد می شود که غالبا باعث آسیب به قسمت های مختلف بدن می شود.
لوپوس می تواند به هر بخشی از بدن از جمله پوست حمله کند. وقتی پوست هدف قرار گرفت، می تواند منجر به بثورات، ضایعات و زخم شود.
لوپوس سیستمیک با مراحل علائم خفیف و به دنبال آن علائم شدیدتری همراه است. بیش تر افراد با درمان صحیح بیماری قادر به زندگی عادی هستند.
علائم لوپوس چیست؟
علائم لوپوس سیستمیک می تواند در افراد مختلف متفاوت باشد و حتی با گذشت زمان تغییر کند.
علائم معمول لوپوس شامل خستگی، درد و تورم در مفاصل، سردرد، ریزش مو، کم خونی و مشکلات لخته شدن خون است.
پدیده رینود یک علامت بارز لوپوس است. این حالت هنگامی اتفاق می افتد که انگشتان در مواجهه با سرما سفید و آبی شده و سوزن سوزن می شوند.
متاسفانه هیچ درمانی برای لوپوس سیستمیک وجود ندارد. و درمان فقط بر روی به حداقل رساندن علائم بیماری متمرکز است.
درمان های معمول برای لوپوس شامل داروهای ضد التهابی برای درد، کرم های استروئیدی برای پوست، کورتیکواستروئیدها برای سرکوب سیستم ایمنی بدن، داروهای ضد مالاریا برای پوست و مفاصل و هم چنین سرکوب کننده های قوی سیستم ایمنی برای علائم شدید است.
رژیم غذایی و شیوه زندگی می تواند بر شدت علائم لوپوس تاثیر بگذارد. ممکن است بیماران با خوردن نوعی غذا یا اجتناب از غذاهای خاص، علائم را کاهش دهند.